انجمن نجوم پژوهشسرای ابن سینا تصمیم بر این گرفت که دانش آموزان کلاس نجومش رو به یک برنامه رصدی ببره . با توجه به محیط پزوهشسرا مشکلاتی بود که من بیشتر از همه ازش ناراحت بودم از جمله این که دانش اموزان پسر رو به هیج وجه نباید با دانش اموزان دختر رصد برد حتی اگه همه دبستان و راهنمایی باشند در حالی که پسرا خیلی مشتاق تر و آماده تر بودن. بدتر از اون این که نباید دانش اموزان دبستانی رو برد چون کوچیکن . این مسئله باعث شد از دانش آموزای ما فقط پانزده نفر بتونن بیان و بقیه هم از مناطق دیگه .

محلی که برای رصد انتخاب شده بود اردوگاه شهید دیباجی در نزدیکی گیلاوند بود که خوب آلودگی نوری تهران اونجا به خوبی قابل لمسه . روز 31 ام تیر ماه یعنی همون روزی که آوایی ها از رصد الموت برمی گشتند ما اماده حرکت شدیم و رفتیم به سمت محل مورد نظر .
در مسیر پک هایی که برای بچه ها اماده شده بود بهشون داده شد که شامل بروشور و یکسری مطالب دیگه بود که خیلی براشون جذاب بود .
حدودای ساعت هشت رسیدیم و تلسکوپ هایی که داشتیم رو برپا کردیم . یکی دابسونی شش اینچی و یکی دیگه تلسکوپ تال شش اینچی . با تاریک شدن آسمون دونه دونه ستاره ها پدیدار می شدن و ما هم خوشحال که ابری تو آسمون نیست . مربی راهنمای رصدی که همراه ما بود آقای حسینی بودن که من آشنایی باهاشون ندارم . البته من و گندم و دوست دیگمون هم خیلی توضیحات دادیم و خودمون رو محک زدیم .
اون شب اجرام مسیه زیادی رصد شد که متاسفانه اصلا نمی دونم اسماشون رو حفظ کنم (گندم خوب یادشه ). رصد زحل خیلی هیجان انگیز بود مخصوصا برای بچه هایی که برای اولین بار همچین اسمونی رو دیده بودن . صورت فلکی هایی که تو آسمون بود رو تا جایی که می شد دیدیم .

کم کم داشت ماه بالا میومد و می دونستیم که بعدش خیلی از اجرام دیده نخواهند شد چون در حالت تربیع بود تقریبا و نوبت رصد اون بود . دیدن ماه و چاله هایی که روی اون هست هم که جذابیت خودش رو همیشه داره که می دونید .

تا این جای برنامه خیلی خوب بود اما بعد از اون کم کم ابرهای کوچیک اومدن و کل آسمون رو پوشوندن و دیگه هیچ چیزی از آسمون دیده نمی شد . ما هم برای این که ببینیم ابرها می رن یا نه سرگرم عکاسی با زمان نورهی مختلف شدیم و سعی کردیم اسم آوا رو بنیسیم اما زیاد خوب نشد . بعد از اون هم ابرها کنار نرفتن و همه چاره دیگه ای جز خوابین نداشتیم :(
اما با وجود ابرها رصد خوب و مفیدی بود :)
من خیلی سعی داشتم که تا جایی که می شه یه اسکیچ بکشم از ماه یا یه کهکشان یا سحابی . دوتا مشکل برای ماها هست یکی این که باید خودت یه تلسکوپ داشته باشی که بتونی رو هر جرمی که می خوای مدت زیادی تمرکز کنی و تو رصدای دست جمعی این کارو نمی شه کرد و دوم این که با تلسکوپی که ما داشتیم یه کهکشان با سحابی یه نقطه تقریبا کوچیک بود و جزئیاتی ازش دیده نمی شد که بشه کشید .

نوشته شده در چهارشنبه 1390/05/05ساعت 5:4 PM توسط karimisss| |