در بامداد چهاردهم دي ۱۳۸۶ بارش شهاب ربعي به اوج فعاليت مي رسد و شايد يکي از زيباترين شهاب بارانهاي سال را به نمايش بگذارد؛ بارشي که صورت فلکي آن ديگر وجود ندارد.
شهابها از قديميترين پديدههاي شناخته شدهِ نجومي هستند كه بشر با آنها آشنا شده است. تاريخ ثبت برخي از بارشها بهزمانهاي بسيار دور برميگردد، حتي بهزماني كه بشر براي نخستينبار به گنبد نيلي بالاي سرش نگاه كرد و هنگام شمارش ستارههاي آن ناگهان گوي درخشاني با سرعت از بالاي سرش عبور كرد و ردّ زيبايي به جا گذاشت.
بارشهاي شهاب نتيجهِ برخورد ذرات و تكههاي سرگردان بهجامانده از دنبالهدارها و سياركها با جوّ آن است. در نتيجه هر سال كه زمين دوباره از نزديكي اين تودههاي نزديك به مدار زمين عبور ميكند قطعات آنها بر اثر برخورد با جوّ زمين، آتشبازيهاي زيبايي را در آسمان بهراه مياندازند. هرچقدر زمين بهتودهِ اين ذرات بهجامانده در مدارش نزديكتر شود ناظران زميني شاهد بارشهاي چشمگيرتري خواهند بود.